هزار و دويست و نود و پنج - مطابق 21 دلو ماه برجى - هم در تهران وفات كرد ، چنان كه در « المآثر » نوشته ، و در « شهداء الفضيله : 371 » و « مجموعه شبيبى » 1296 گفته‌اند ، و آن اشتباه است . و در تشييع جنازه‌اش از مسلمان و ذمى جمعيتى غريب شده و وى را در نجف دفن كردند ، و مرحوم كربلائى محمد صادق گلچين مرثيه‌اى براى وى گفته كه در آخر آن تاريخش را چنين آورده : از خرد تاريخ فوتش كرد چون گلچين سؤال * گفت يغفره 1295 بود با چشم گريان در جواب و دو فرزند از وى بنام مير عماد الدّين 33 و سيد ناصر الدّين 33 هر دو در بحبوحهء جوانى آن بنجف و اين بتهران وفات كردند . و فرزند ديگرش سيد كمال الدّين 33 چندى در طهران امام مدرسه سپهسالار بوده . و فرزند ديگرش مرحوم سيد عبد اللّه 33 در ( 1262 ) بيايد . * ( 400 - وفات جعفر قلى خان دنبلى آذربايجانى ) * دنبل بتقديم نون بر با ، و بر وزن قنفذ : نام قلعه‌يى است در آذربايجان ، و در « بستان السياحه ، گلشن 8 : 316 » فرمايد : دنبلى بضم دال ، طايفه‌ئى است از طوائف كرد ، اكنون از طايفه قزلباش محسوب مىشود ، همگى ترك زبان و شيعه اماميه‌اند ، مسكن ايشان ولايت خوى است . امراى ذىشأن از آن طايفه برخاسته و بعضى از ايشان شجاع و دلير و در امور ملكى بىنظيراند ، انتهى . و جعفر قلى خان صاحب عنوان ، فرزند احمد خان ( مذكور در همان موضع از بستان ) كه وى را شهيد نوشته‌اند است ، و او فرزند مرتضى قلى خان دويم ابن امير شهباز خان بن امير مرتضى قلى خان اول ابن عليخان الملقب بصفى قلى خان بن بهروز خان دويم سلمان خان بن ايوب خان بن كنعان خليفة بن الأمير بهروز اول سلمان خليفة بن الأمير رستم الملقب بشاه وردى بيك ابن الامير بهلول الملقب بحاجى بيك دويم ابن الامير قليج الملقب بحاجى بيك اول ابن شيخ احمد خان بن نظر عليخان بن سلطان عليخان بن امير حاجى خان بن امير ولى خان بن محمود خان بن امير شاه منصور خان بن امير بهلول بن امير جمشيد بن امير ابراهيم بن امير احمد